"Szósta klepka" cz. II - Scena STA

 

Druga część „Jeżycjady” na scenie Scena Teatralna STA w Poznań utwierdziła mnie w przekonaniu, że to nie jest jedynie sceniczna adaptacja znanej powieści Małgorzata Musierowicz, ale żywe, pulsujące spotkanie z bohaterami, których wielu z nas nosi w sercu od lat. Oglądałam ją w zestawieniu z pierwszą częścią, którą widziałam w kwietniu 2025 (link do recenzji poniżej) i miałam poczucie, że ta historia naprawdę się rozwija - dojrzewa razem z postaciami i z widzem.

https://lubimyuczyc.blogspot.com/2025/04/rewelacyjna-szosta-klepka-na-scenie-sta.html 

X Poznańska Debata o Języku - „Język a sztuczna inteligencja” z perspektywy nauczyciela

 

18 lutego 2026 roku w Sali Wielkiej Centrum Kultury Zamek w Poznań uczestniczyłam w jubileuszowej, dziesiątej Poznańskiej Debacie o Języku im. prof. Tadeusza Zgółki zatytułowanej „Język a sztuczna inteligencja”. To spotkanie było dla mnie - nauczycielki języka polskiego - czymś więcej niż tylko wydarzeniem akademickim. Było próbą odpowiedzi na pytania, które od miesięcy zadaję sobie w szkolnej codzienności: jak uczyć pisania, kiedy tekst może wygenerować algorytm? Jak rozmawiać z uczniami o autorstwie, skoro granica między „napisałem” a „wygenerowałem” zaczyna się zacierać?

Filmy i seriale warte uwagi!

 

„The Pitt” - SOR jako pole walki

„The Pitt” pokazuje szpitalny oddział ratunkowy (SOR) bez upiększeń i serialowej estetyzacji. To miejsce permanentnego kryzysu - braku czasu, ludzi i zasobów. Dyżur nie kończy się tu po kilku dramatycznych przypadkach; przeciwnie, jest nieustannym ciągiem decyzji podejmowanych pod presją sekund.

Róża Żabczyńska nie daje spokoju - „Cudzoziemka” w Teatrze Polskim

 

Spektakl „Cudzoziemka” w Teatrze Polskim w Poznaniu odebrałam jako przedstawienie, które zaskakująco dobrze godzi klasykę z potrzebą współczesnego, psychologicznie gęstego teatru. Katarzyna Minkowska pracuje z prozą Marii Kuncewiczowej bez nachalnego „uwspółcześniania” – miałam wrażenie, że zamiast zmieniać tekst, reżyserka po prostu uważnie go słucha i wydobywa z niego sensy, które nadal brzmią aktualnie. Emocjonalna intensywność i klarowna dramaturgia sprawiają, że historia Róży Żabczyńskiej działa także dziś.

Teatralne podsumowanie 2025 roku

 

Każdy spektakl był wyjątkowy. Niektóre zmuszały do refleksji, inne poruszały do łez, a jeszcze inne pozwalały na chwilę czystej radości i śmiechu. Scena stawała się miejscem spotkania emocji, myśli i doświadczeń – lustrem, w którym mogliśmy się przejrzeć. Aktorzy, światło, muzyka i cisza wspólnie budowali opowieści, które zostawały z nami na długo po opuszczeniu widowni. To był rok pełen intensywnych przeżyć, odważnych interpretacji i niezapomnianych momentów, które przypomniały, że teatr wciąż ma moc zadawania ważnych pytań i poruszania tego, co najgłębiej ludzkie.

„Cierpienia młodego Wertera” jako przypadek kliniczny

 

Czy można czytać „Cierpienia młodego Wertera” jak… kartę pacjenta? Czy literacki bohater może stać się punktem wyjścia do rozmowy o emocjach, zdrowiu psychicznym i granicach romantycznej wrażliwości? Poniżej dzielę się pomysłem na lekcję interpretacyjną, która łączy analizę lektury z elementami współczesnej psychologii - bez anachronizmów, za to z dużym zaangażowaniem uczniów.

Teatralna magia świąt!

 „Uwierzymy kolejny raz

w jeszcze jedno Boże Narodzenie…”

Zbigniew Preisner „Kolęda dla nieobecnych” 

„W moim barszczu pływa kołdun” to muzyczno - teatralne kolędowanie przygotowane przez zespół Teatru Nowego im. Izabelli Cywińskiej w Poznaniu. Spektakl ma formułę wspólnotowego spotkania: łączy tradycyjne kolędy i pastorałki z osobistymi opowieściami aktorów, improwizacją, humorem i bezpośrednim kontaktem z widzem. To przedstawienie tworzone zespołowo - aktorzy są tu jednocześnie wykonawcami i współtwórcami treści, dzieląc się własnymi wspomnieniami, emocjami i doświadczeniem świąt.

Nie żyje ukochana Magda Umer!

 

Niepisane kulturalne Sevres pod Paryżem! Z jej zdaniem liczyli się twórcy piosenki, teatru, widowisk. Jej opinie były zawsze wyważone i motywowane rozwojem, polskiej kultury i sztuki. Całe życie koncertowała, w dojrzałym życiu pisała adaptacje, scenariusze i reżyserowała…

Prowokatywność - czy znajdzie swoje miejsce w polskiej szkole?

 

Prowokatywność to jeden z obecnie bardzo popularnych kierunków w terapii, procesach komunikacyjnych, couchingu. Polega na pewnym wykorzystaniu absurdu, przerysowania do pracy z drugą osobą. Chodzi o spojrzenie na pewne sprawy w zupełnie inny, często przeciwny sposób z dostrzeżeniem śmieszności świata i człowieka.

Konfrontacja z ikonami, które sami stworzyliśmy - „Proces umartwionych” na Scenie STA

 

W „Procesie Umartwionych” Kacper Krzyżosiak - odpowiedzialny za reżyserię i scenariusz - zaprosił mnie do świata, w którym nie da się ukryć własnego oddechu. Tutaj każdy gest drży, każda pauza ma ciężar, a każde spojrzenie odsłania więcej, niż bohaterowie chcieliby przyznać. I choć śmiechu było sporo, śmiesznie jednak nie było.