Szkolne zakupy - wspomnienia - aktualizacja

Do dziś mam słabość do końcówki sierpnia. Kiedy w sklepach pojawiają się zeszyty, piórniki, kolorowe długopisy, planery i całe regały szkolnych drobiazgów, automatycznie wracają do mnie wspomnienia z dzieciństwa. I choć dziś patrzę na to wszystko już jako nauczycielka, gdzieś w środku nadal jestem tą dziewczynką, dla której kompletowanie szkolnej wyprawki było jednym z najprzyjemniejszych momentów wakacji.

„Rewolta” – bunt, muzyka i emocje, które trudno zapomnieć

 

Spektakl „Rewolta” w Teatrze Muzycznym w Poznaniu zrobił na mnie bardzo duże wrażenie. To przedstawienie, które nie tylko się ogląda, ale naprawdę się przeżywa. Już od pierwszych scen czuć napięcie, niepokój i emocje bohaterów. Historia pokazuje ludzi, którzy żyją w trudnych czasach, są zmęczeni strachem, biedą i niesprawiedliwością, ale w końcu znajdują w sobie odwagę, żeby powiedzieć: dość. Na scenie widać napięcie narastające wśród ludzi, którzy coraz wyraźniej czują, że nie mogą już dłużej milczeć. Szara rzeczywistość, lęk przed władzą, codzienna walka o przetrwanie i potrzeba wolności tworzą poruszający obraz społeczeństwa doprowadzonego do granic wytrzymałości. „Rewolta” nie jest zwykłą rekonstrukcją historyczną, ale symboliczną, mocną teatralnie opowieścią o przebudzeniu, odwadze i sprzeciwie.

Z cyklu: Polonistki po godzinach - „Diabeł ubiera się u Prady 2” - magia Runway uleciała…

 

Czy wystarczy zapłacić aktorom, by powtórzył się sukces? Niezupełnie. I powód jest taki, że patent na film o modzie zrodził się na gorąco w 2005 roku, został utkany z niewielkich rzeczy, które razem zrobiły hit. Talent aktorski i renoma Streep, świeżość Annie Hathaway, masa na pozór nieważnych, ale robiących klimat wątków jak ten osobisty Andy i Mirandy, Paryż pokazywany jako świątynia mody, kultowa scena o niebiesko-zielonym pasku, płaszcz Mirandy rzucany po wszystkich biurkach, wątek rękopisu Rowling. Smaczki, smaczki, smaczki. To wszystko nie do końca zaprogramowane wyróżniło film na tle innych.

O tym, czego nie da się zagłuszyć słodyczą - „Pożeracze czekolady” na Scenie STA

 

„Pożeracze czekolady” autorstwa David Drábek miałam okazję obejrzeć na Scenie STA w ramach STAFEST, czyli mini festiwalu teatralnego, będącego przeglądem tegorocznych spektakli dyplomowych - najświeższych, odważnych i pełnych pasji realizacji młodych twórców.

List do ósmoklasistów 2026

 Maj 2026 r. 

Drodzy Ósmoklasiści i Ósmoklasistki!

Chciałabym, żebyście na chwilę zatrzymali wszystkie stresy i wątpliwości i przypomnieli sobie, jak wiele już osiągnęliście. Za Wami lata nauki, wysiłku, sprawdzianów, sukcesów i momentów, kiedy wydawało się, że coś jest za trudne - a jednak daliście radę. Już teraz możecie być z siebie naprawdę dumni.

Czas na rozmowę o edukacji - relacja z konferencji w Międzyrzeczu

 

25 kwietnia miałam ogromną przyjemność uczestniczyć w I Międzyrzeckiej Konferencji Edukacyjnej „Czas na edukację”, która odbyła się w Bibliotece Publicznej Miasta i Gminy w Międzyrzeczu. To było wyjątkowe spotkanie - pełne inspiracji, rozmów i autentycznego zaangażowania w rozwój edukacji.

List do Maturzystów 2026

Na moim boisku szkolnym i bez pieniędzy

Gapiłem się wtedy wolny na księżyc

Gdyby tamten ja mógł temu wysłać faks

Na moim boisku szkolnym i bez pieniędzy

Gapiłem się wtedy wolny na księżyc

„Refren trochę jak Lana Del Rey” Quebonafide 2022

Poznań, 23.04.2026 r.

Drodzy Maturzyści,

 

stoicie dziś na progu ważnego etapu, ale chcę Wam powiedzieć coś, co wykracza poza wszystkie egzaminy i wyniki - jesteście naprawdę ważni. Każdy z Was. Z Waszą wrażliwością, siłą, niepewnością i marzeniami, które nosicie w sobie od dawna albo dopiero zaczynacie odkrywać.

"Nie chcę tylko istnieć, chcę widzieć jak istnieję…" Chopin w filmie Michała Kwiecińskiego

 

Padła jedna z największych polskich legend, jednocześnie potwierdzając swoja legendarność. Fryderyk Chopin.

„Diabeł i dziewczyna” – krzyk, którego świat nie chciał usłyszeć

 

„Diabeł i dziewczyna” w Teatrze Nowym w Poznaniu to spektakl, który nie daje widzowi komfortu. Nie prowadzi za rękę, nie łagodzi emocji, nie próbuje nikogo uspokajać. I właśnie dlatego działa z taką siłą. To teatr mocny, poruszający, bezkompromisowy - dokładnie taki, jaki cenię najbardziej.

"Szósta klepka" cz. II - Scena STA

 

Druga część „Jeżycjady” na scenie Scena Teatralna STA w Poznań utwierdziła mnie w przekonaniu, że to nie jest jedynie sceniczna adaptacja znanej powieści Małgorzata Musierowicz, ale żywe, pulsujące spotkanie z bohaterami, których wielu z nas nosi w sercu od lat. Oglądałam ją w zestawieniu z pierwszą częścią, którą widziałam w kwietniu 2025 (link do recenzji poniżej) i miałam poczucie, że ta historia naprawdę się rozwija - dojrzewa razem z postaciami i z widzem.

https://lubimyuczyc.blogspot.com/2025/04/rewelacyjna-szosta-klepka-na-scenie-sta.html 

X Poznańska Debata o Języku - „Język a sztuczna inteligencja” z perspektywy nauczyciela

 

18 lutego 2026 roku w Sali Wielkiej Centrum Kultury Zamek w Poznań uczestniczyłam w jubileuszowej, dziesiątej Poznańskiej Debacie o Języku im. prof. Tadeusza Zgółki zatytułowanej „Język a sztuczna inteligencja”. To spotkanie było dla mnie - nauczycielki języka polskiego - czymś więcej niż tylko wydarzeniem akademickim. Było próbą odpowiedzi na pytania, które od miesięcy zadaję sobie w szkolnej codzienności: jak uczyć pisania, kiedy tekst może wygenerować algorytm? Jak rozmawiać z uczniami o autorstwie, skoro granica między „napisałem” a „wygenerowałem” zaczyna się zacierać?

Filmy i seriale warte uwagi!

 

„The Pitt” - SOR jako pole walki

„The Pitt” pokazuje szpitalny oddział ratunkowy (SOR) bez upiększeń i serialowej estetyzacji. To miejsce permanentnego kryzysu - braku czasu, ludzi i zasobów. Dyżur nie kończy się tu po kilku dramatycznych przypadkach; przeciwnie, jest nieustannym ciągiem decyzji podejmowanych pod presją sekund.

Róża Żabczyńska nie daje spokoju - „Cudzoziemka” w Teatrze Polskim

 

Spektakl „Cudzoziemka” w Teatrze Polskim w Poznaniu odebrałam jako przedstawienie, które zaskakująco dobrze godzi klasykę z potrzebą współczesnego, psychologicznie gęstego teatru. Katarzyna Minkowska pracuje z prozą Marii Kuncewiczowej bez nachalnego „uwspółcześniania” – miałam wrażenie, że zamiast zmieniać tekst, reżyserka po prostu uważnie go słucha i wydobywa z niego sensy, które nadal brzmią aktualnie. Emocjonalna intensywność i klarowna dramaturgia sprawiają, że historia Róży Żabczyńskiej działa także dziś.

Teatralne podsumowanie 2025 roku

 

Każdy spektakl był wyjątkowy. Niektóre zmuszały do refleksji, inne poruszały do łez, a jeszcze inne pozwalały na chwilę czystej radości i śmiechu. Scena stawała się miejscem spotkania emocji, myśli i doświadczeń – lustrem, w którym mogliśmy się przejrzeć. Aktorzy, światło, muzyka i cisza wspólnie budowali opowieści, które zostawały z nami na długo po opuszczeniu widowni. To był rok pełen intensywnych przeżyć, odważnych interpretacji i niezapomnianych momentów, które przypomniały, że teatr wciąż ma moc zadawania ważnych pytań i poruszania tego, co najgłębiej ludzkie.

„Cierpienia młodego Wertera” jako przypadek kliniczny

 

Czy można czytać „Cierpienia młodego Wertera” jak… kartę pacjenta? Czy literacki bohater może stać się punktem wyjścia do rozmowy o emocjach, zdrowiu psychicznym i granicach romantycznej wrażliwości? Poniżej dzielę się pomysłem na lekcję interpretacyjną, która łączy analizę lektury z elementami współczesnej psychologii - bez anachronizmów, za to z dużym zaangażowaniem uczniów.

Teatralna magia świąt!

 „Uwierzymy kolejny raz

w jeszcze jedno Boże Narodzenie…”

Zbigniew Preisner „Kolęda dla nieobecnych” 

„W moim barszczu pływa kołdun” to muzyczno - teatralne kolędowanie przygotowane przez zespół Teatru Nowego im. Izabelli Cywińskiej w Poznaniu. Spektakl ma formułę wspólnotowego spotkania: łączy tradycyjne kolędy i pastorałki z osobistymi opowieściami aktorów, improwizacją, humorem i bezpośrednim kontaktem z widzem. To przedstawienie tworzone zespołowo - aktorzy są tu jednocześnie wykonawcami i współtwórcami treści, dzieląc się własnymi wspomnieniami, emocjami i doświadczeniem świąt.

Nie żyje ukochana Magda Umer!

 

Niepisane kulturalne Sevres pod Paryżem! Z jej zdaniem liczyli się twórcy piosenki, teatru, widowisk. Jej opinie były zawsze wyważone i motywowane rozwojem, polskiej kultury i sztuki. Całe życie koncertowała, w dojrzałym życiu pisała adaptacje, scenariusze i reżyserowała…

Prowokatywność - czy znajdzie swoje miejsce w polskiej szkole?

 

Prowokatywność to jeden z obecnie bardzo popularnych kierunków w terapii, procesach komunikacyjnych, couchingu. Polega na pewnym wykorzystaniu absurdu, przerysowania do pracy z drugą osobą. Chodzi o spojrzenie na pewne sprawy w zupełnie inny, często przeciwny sposób z dostrzeżeniem śmieszności świata i człowieka.

Konfrontacja z ikonami, które sami stworzyliśmy - „Proces umartwionych” na Scenie STA

 

W „Procesie Umartwionych” Kacper Krzyżosiak - odpowiedzialny za reżyserię i scenariusz - zaprosił mnie do świata, w którym nie da się ukryć własnego oddechu. Tutaj każdy gest drży, każda pauza ma ciężar, a każde spojrzenie odsłania więcej, niż bohaterowie chcieliby przyznać. I choć śmiechu było sporo, śmiesznie jednak nie było.

Czas na teatr! Czas na musical!

 

Gala Musicalowa w Teatrze Muzycznym w Poznaniu, zorganizowana 19 listopada w ramach festiwalu „Czas na Teatr”, okazała się wieczorem, który wybrzmiewał nie tylko efektownymi wykonaniami, lecz także energią i radością płynącą z samej obecności artystów na scenie. Była to odsłona w formule koncertowej - publiczność mogła w pełni zanurzyć się w świat utworów musicalowych.