Filmy i seriale warte uwagi!

 

„The Pitt” - SOR jako pole walki

„The Pitt” pokazuje szpitalny oddział ratunkowy (SOR) bez upiększeń i serialowej estetyzacji. To miejsce permanentnego kryzysu - braku czasu, ludzi i zasobów. Dyżur nie kończy się tu po kilku dramatycznych przypadkach; przeciwnie, jest nieustannym ciągiem decyzji podejmowanych pod presją sekund.

Serial bardzo realistycznie oddaje rytm pracy na SOR-ze:

• nagłe przyjęcia pacjentów w stanie krytycznym,
• chaos informacyjny,
• konieczność selekcji - kto wymaga natychmiastowej pomocy, a kto musi czekać,
• zmęczenie personelu, które nie zwalnia z odpowiedzialności.

Dyżur w „The Pitt” to fizyczna i psychiczna próba wytrzymałości. Lekarze i ratownicy funkcjonują na granicy wypalenia, a mimo to muszą zachować zimną krew. Każda decyzja niesie konsekwencje - nie tylko medyczne, ale też moralne.

Serial mocno podkreśla, że SOR nie jest miejscem heroicznych monologów, lecz ciągłego wyboru mniejszego zła. Nie da się uratować wszystkich. Czasem trzeba zadecydować, komu poświęcić uwagę, wiedząc, że ktoś inny może tej decyzji nie przeżyć.

„The Pitt” pokazuje również:

• konflikt między empatią a procedurami,
• presję systemu ochrony zdrowia,
• bezsilność wobec ograniczeń organizacyjnych,
• frustrację wynikającą z pracy w warunkach chronicznego niedofinansowania.

To serial o ludziach, którzy na dyżurze muszą odsunąć emocje, a potem mierzą się z nimi po godzinach. O lekarzach, którzy nie zawsze są bohaterami, ale każdego dnia ponoszą odpowiedzialność za cudze życie.

https://www.filmweb.pl/serial/The+Pitt-2025-10050978

„Niebo. Rok w piekle” – polski serial o sekcie

„Niebo” to poruszający polski serial pokazujący mechanizmy działania sekty działającej w Polsce w latach 90 - tych. Twórcy skupiają się nie na sensacji, lecz na psychologii - na tym, jak stopniowo odbiera się ludziom niezależność. Wspólnota początkowo daje poczucie bezpieczeństwa, sensu i przynależności, ale z czasem przeradza się w strukturę opartą na kontroli, strachu i posłuszeństwie wobec lidera.

Róża Żabczyńska nie daje spokoju - „Cudzoziemka” w Teatrze Polskim

 

Spektakl „Cudzoziemka” w Teatrze Polskim w Poznaniu odebrałam jako przedstawienie, które zaskakująco dobrze godzi klasykę z potrzebą współczesnego, psychologicznie gęstego teatru. Katarzyna Minkowska pracuje z prozą Marii Kuncewiczowej bez nachalnego „uwspółcześniania” – miałam wrażenie, że zamiast zmieniać tekst, reżyserka po prostu uważnie go słucha i wydobywa z niego sensy, które nadal brzmią aktualnie. Emocjonalna intensywność i klarowna dramaturgia sprawiają, że historia Róży Żabczyńskiej działa także dziś.

Teatralne podsumowanie 2025 roku

 

Każdy spektakl był wyjątkowy. Niektóre zmuszały do refleksji, inne poruszały do łez, a jeszcze inne pozwalały na chwilę czystej radości i śmiechu. Scena stawała się miejscem spotkania emocji, myśli i doświadczeń – lustrem, w którym mogliśmy się przejrzeć. Aktorzy, światło, muzyka i cisza wspólnie budowali opowieści, które zostawały z nami na długo po opuszczeniu widowni. To był rok pełen intensywnych przeżyć, odważnych interpretacji i niezapomnianych momentów, które przypomniały, że teatr wciąż ma moc zadawania ważnych pytań i poruszania tego, co najgłębiej ludzkie.

„Cierpienia młodego Wertera” jako przypadek kliniczny

 

Czy można czytać „Cierpienia młodego Wertera” jak… kartę pacjenta? Czy literacki bohater może stać się punktem wyjścia do rozmowy o emocjach, zdrowiu psychicznym i granicach romantycznej wrażliwości? Poniżej dzielę się pomysłem na lekcję interpretacyjną, która łączy analizę lektury z elementami współczesnej psychologii - bez anachronizmów, za to z dużym zaangażowaniem uczniów.

Teatralna magia świąt!

 „Uwierzymy kolejny raz

w jeszcze jedno Boże Narodzenie…”

Zbigniew Preisner „Kolęda dla nieobecnych” 

„W moim barszczu pływa kołdun” to muzyczno - teatralne kolędowanie przygotowane przez zespół Teatru Nowego im. Izabelli Cywińskiej w Poznaniu. Spektakl ma formułę wspólnotowego spotkania: łączy tradycyjne kolędy i pastorałki z osobistymi opowieściami aktorów, improwizacją, humorem i bezpośrednim kontaktem z widzem. To przedstawienie tworzone zespołowo - aktorzy są tu jednocześnie wykonawcami i współtwórcami treści, dzieląc się własnymi wspomnieniami, emocjami i doświadczeniem świąt.

Nie żyje ukochana Magda Umer!

 

Niepisane kulturalne Sevres pod Paryżem! Z jej zdaniem liczyli się twórcy piosenki, teatru, widowisk. Jej opinie były zawsze wyważone i motywowane rozwojem, polskiej kultury i sztuki. Całe życie koncertowała, w dojrzałym życiu pisała adaptacje, scenariusze i reżyserowała…

Prowokatywność - czy znajdzie swoje miejsce w polskiej szkole?

 

Prowokatywność to jeden z obecnie bardzo popularnych kierunków w terapii, procesach komunikacyjnych, couchingu. Polega na pewnym wykorzystaniu absurdu, przerysowania do pracy z drugą osobą. Chodzi o spojrzenie na pewne sprawy w zupełnie inny, często przeciwny sposób z dostrzeżeniem śmieszności świata i człowieka.

Konfrontacja z ikonami, które sami stworzyliśmy - „Proces umartwionych” na Scenie STA

 

W „Procesie Umartwionych” Kacper Krzyżosiak - odpowiedzialny za reżyserię i scenariusz - zaprosił mnie do świata, w którym nie da się ukryć własnego oddechu. Tutaj każdy gest drży, każda pauza ma ciężar, a każde spojrzenie odsłania więcej, niż bohaterowie chcieliby przyznać. I choć śmiechu było sporo, śmiesznie jednak nie było.

Czas na teatr! Czas na musical!

 

Gala Musicalowa w Teatrze Muzycznym w Poznaniu, zorganizowana 19 listopada w ramach festiwalu „Czas na Teatr”, okazała się wieczorem, który wybrzmiewał nie tylko efektownymi wykonaniami, lecz także energią i radością płynącą z samej obecności artystów na scenie. Była to odsłona w formule koncertowej - publiczność mogła w pełni zanurzyć się w świat utworów musicalowych.

Weekendowe polecenia: dramat, historia i prawda, która boli

Ten weekend nie będzie lekki, ale na pewno warto go spędzić z refleksją. Trzy polskie tytuły - dwa o prawdzie, która wypłynęła z morskiej głębi i jeden o przemocy, która dzieje się po cichu za zamkniętymi drzwiami. To zestaw, który zostaje w głowie na długo.