Po belfersku…
Poznań,
28.04.2023 r.
Kochani
Uczniowie! Moi Maturzyści!
Walt Disney mawiał: „Jeśli potrafisz o czymś marzyć, to potrafisz tego
dokonać”. Marzcie więc i dokonujcie rzeczy niemożliwych. Miejcie odwagę być
kreatywnymi i wytrwałymi, wystarczy bowiem w odpowiedni sposób pokierować
swoimi umiejętnościami i wykorzystywać mocne strony, by osiągnąć naprawdę
wiele! Teraz, kiedy już wystawiłam Wam oceny, stwierdzam z całą
odpowiedzialnością za moje słowa – matura to nie wszystko!
Za każdym razem, kiedy R. Kotarski opisuje kolejną metodę uczenia, przeczytać możemy masę ciekawostek, a tym razem na temat Muchamada Ali, znanego boksera, który zasłynął prędkością, gracją na ringu przy potężnej sile uderzenia. Jego trening był dokładnym przeciwieństwem „uczenia blokowego”, które dominowało wtedy w sporcie, ale także w wielu dziedzinach artystycznych. Chodziło o powtarzanie jakiegoś elementu do znudzenia, by dojść do perfekcji.
Zwyczaj tworzenia rzemieślniczego majstersztyku w ramach egzaminu czeladniczego stal się dla Radka Kotarskiego pretekstem do argumentowania, że własna notatka, notatka na bazie innej jest najlepszym sposobem na opanowanie materiału.
2 godziny doenergetyzowania oraz wzruszeń na Koncercie Muzyki Filmowej i Epickiej - Visual Concert. Co to znaczy pełna orkiestra, wiedzą doskonale wielbiciele muzyki symfonicznej… Dźwięki docierają do trzewi i powodują silne emocje. Spotkanie z Cooperate Orchestrą i Chórem Akademickim UAM pod batutą Adama Domurata przywołało z mojej pamięci znane filmowe muzyczne sekwencje.
Będzie o kodowaniu informacji przez powtarzanie, ale nie bierne powtarzanie, tylko takie, któremu towarzyszą emocje i takie, które odnosimy do siebie. Zawsze chodzi o głębsze przetwarzanie kodowanej informacji. To dlatego, zdaniem R. Kotarskiego i wymienionych przez niego badaczy, papugi szybciej uczą się przekleństw, niż prostych komunikatów.
Matoda zmiany miejsca. Praktykuję, pochwalam, namawiam!
W czasach M2 i M3 trudno było o kawałek przestrzeni do nauki. Zawłaszczyłam sobie dziurę w tzw. półkotapczanie (wszyscy urodzeni w PRL - u wiedzą, że po otwarciu półkotapczanu robi się w głębi zadaszona wnęka) i jego ściankę. Do tej „dziury” przepowiadałam wszystkie definicje i trudne zagadnienia, a na ściance zapisywałam wzory, daty, by tuż przed zaśnięciem, widzieć je i utrwalać.
Stali czytelnicy bloga zauważyli zapewne, że moje teatralne recenzje są zazwyczaj przychylne i skupiające się na pozytywnych aspektach spektaklu. Sama wizyta w teatrze jest dla mnie czasem wyjątkowym, czuję wdzięczność, że moja praca pomaga mi po części w realizowaniu teatralnej fascynacji. Tym razem obejrzałam „Kilka dziewczyn. Some girl(s)” – jeden z najnowszych spektakli Teatru Nowego. Gdy koleżanka po trwającym nieco ponad godzinę spektaklu zapytała, czy mi się podobał, odpowiedziałam, że… jeszcze nie wiem.
Metoda wzięta przez Radka Kotarskiego od Marthy Graham, tancerki, która wprowadziła nowatorskie metody nauki tańca nowoczesnego poprzez ustalenie kolejności nauki określonych ruchów, przerwy miedzy treningiem i momenty powrotu do ćwiczeń. Rozłożenie treningu w czasie okazuje się bardziej efektywne niż komasowanie nauki w jednej sesji.
